Wybarwienie się — to używany w ak-warystyce termin oznaczający przyjęcie przez ryby ubarwienia dorosłego (np. u gupików, zmienniaków wielobarwnych) lub przybieranie szaty godowej (brzanki, pyszczaki). Nasze upodobanie do wymienionych wyżej barw „zdecydowanych" wynika z historii gatunku ludzkiego i własności naszego lądowego otoczenia (a nie z natury światła) i prawdopodobnie jest dziedzicznie utrwalone. Mimo to można podziwiać niezliczone pośrednie odcienie w ubarwieniu liści jesiennych, albo ryb. W płytkim światku ryb słodkowodnych niektóre barwy są tak samo ważne, jak i u nas — tło jest często zielone, brązowe lub zielonobrązowe, czyli oliwkowe. Tak też często ubarwione są grzbiety ryb, chroni je to bowiem przed dostrzeżeniem przez wroga, zarówno z powietrza, jak zagrażającego z boku. Informacyjną rolę pełni często barwa czerwona (z pewnością jest bardzo wyróżniana przez ryby — ich krew jest także czerwona) i niebieski połysk. Połysk ten, widoczny tylko w świetle padającym, jest zwykle niejednolity, zależy od położenia ryby, jej części lub nawet poszczególnej łuski, względem światła i obserwatora. Zmienia się — od zielononiebie-skiego (turkusowego) przez niebieski do intensywnego błękitu, bliskiego barwie fioletowej, czyli do barwy granatowej. Jaskrawość tego połysku jest wynikiem jego natury — zawiera on dużo czystego składnika, wyodrębnionego z widma światła przez rozszczepienie. Na zdjęciach nie można tego odtworzyć. U niektórych ryb spotyka się podobny połysk wielobarwny —tęczowy lub perłowy.
Uwaga — nie należy mylić barwy fioletowej z purpurową, która powstaje przez mieszanie czerwieni z fioletem, a połączona z bielą daje kolor lila.
Przy zawartych opisach barw ryb zrezygnowano z wielu szczegółów. Określenia: obwódka, krawędź płetwy grzbietowej lub odbytowej odnoszą się do krawędzi, odpowiednio — górnej i dolnej. U pielęgnicowatych chodzi tu o krawędź przednio-górną i przednio-dol-ną, odpowiednio. Pas — oznacza pręgę wzdłuż osi ciała, prążek — w poprzek. Często młode ryby zupełnie nie przypominają swoim ubarwieniem, nie dorównują wspaniałości dorosłych, rzadziej jest odwrotnie. Książka ta jest ilustrowana barwnymi fotografiami, które dobrze przedstawiają barwy ryb i innych zwierząt w oryginale, oraz dwubarwnymi rysunkami, które nie oddają wiernie ich barw.